Dit is de laatste post van deze blog....
Meer foto's van onze trip zijn terug te vinden op onze website via onderstaande link:

http://www.robertenilse.nl/travel/travelusanorthwest.html

Robert en Ilse

Kent - Seattle (end of our trip...)

Een dag eerder dan normaal moest het inpak-en opruimritueel van start gaan (de inlevertijd van de camper en de vertrektijd van de vlucht naar AMS bleek té krap). Ook de nodige tanks moesten worden geleegd (waste-water) en gevuld (propane, fuel) voordat we naar ons voorlaatste doel konden vertrekken: Paine field, de fabricagehallen van Boeing. Op naar Everett!!
Onderweg doemde Seattle op achter Beacon Hill op de I5. Een uurtje later waren we bij Boeing en konden we (zonder electronische aparatuur :-S ) mee met de rondleiding door de fabriekshallen waar de 777 en de 787 werden gefabriceerd. Interesting!!
Daarna werd ons dorstige beestje teruggegeven aan de echte eigenaar... bedankt voor 3356 mijl trouwe dienst.
De lightrail leidde ons via de stad naar het einde van onze vakantie... jammer maar helaas; Er moeten weer centjes verdiend worden, uitdagingen aangegaan, zaken geregeld, feesten afgelopen en concertjes bezocht :-))

Uiteraard bedankt voor al jullie leuke reacties en opmerkingen en reacties via welke weg dan ook!! Het maakte het bloggen vele malen leuker!
Zodra alle foto's van deze trip zijn geupload plaats ik een laatste link!!

'Bye all!! see you soon!

Eeeeejjj allerliefste lezers van ons blogje, Robert heeft alles al gezegd wat in dit laatste stukje hoort te staan, ik wil jullie toch ook nog even ontzettend bedanken voor al jullie reacties, tis altijd superleuk om iets van het thuisfront te lezen:-) Tnx.
heel veel liefs van mij en tot heel snel weer:-))))) xxx

Ohanapekosh - Kent

Gisterenavond kwamen we bij Mount Rainier en was de berg helaas niet zichtbaar, vanochtend hadden we weer het enorme geluk dat alle wolken waren weggetrokken zodat we de berg van 14000 ft hoog in alle glorie konden bewonderen:-)
Vanmiddag hebben we ons campertje nog op een supermooie plek geparkeerd om te lunchen. Daarna zijn we verder gereden richting Kent, net onder Seattle zodat we onze koffers kunnen inpakken en ons blokkendoosje kunnen kuisen zodat we hem morgen weer kunnen inleveren:-(
Mja, wat gaat de tijd ongelofelijk snel he, we hebben ook wel weer een hoop gezien natuurlijk!
liefs xxx

Osburn (ID) - Ohanapekosh (WA)

Dagje twee van zoveel-mogelijk-miles-over de interstate-om-op-tijd-te-zijn. Doel van vandaag was een overnachting bij mount Rainier; Het laatste NP wat we zouden bezoeken. Ook in het noorden van Idaho en het oosten van Washington bleek een woestijn te zijn aangelegd. Jammer dat ze de ventilator iets te hard hadden aangezet. Met de stroomlijn van flatgebouw is het vechten met tegen de wind van 60 mph. De toeren van het motortje schoten omhoog en de fuel/meter kon je gewoon zien zakken... maar tuurlijk hebben we het gered... het wagentje even tot rust laten komen in de bossen van Mt. Rainier.

Livingston (MT) - Osburn (ID)

Even wat minder spectaculaire pictures van onze trip... Vandaag ging de reis volledig over de Interstate 90 West.
Dus rijden rijden rijden in een wagentje.. eeehm motorhome.. 352 mijl om precies te zijn. En welke foto's kun je onderweg anders maken dan... juist ja. onderweg... (beautiful Montana!!)
Toch even een paar:

maar eerst nog een klein stukje van Ilsje, hihihi;-)
... mja, en als je dan zoveel rijdt, kom je helaas ook eens wat wildlife tegen, maar dan op de manier zoals je het niet wil zien, we zagen vandaag naast de snelweg een moose op een aanhangwagen geladen worden en we zagen een moederhert met kleintje dood ligen, wat nog niet lang geleden gebeurd leek te zijn. We zien het wild toch liever op de manier zoals we het de voorbije dagen zagen!
Gisterenavond nog bvb, toen ging ik naar het washok en stond bijna oog in oog met een hertje:-) dat liep bij ons op de campground rond, lieffff:-))))
A, ja, ik heb ook nog op enkele van jullie comments gereageerd, maar ik weet niet of jullie daar een reactie van krijgen!! En Robert heeft m'n foto van de moose bij onze blog Arco - Jackson even wat lichter gemaakt, zodat hij toch een beetje zichtbaar is;-)
veel liefs XX

 

Grant Village (WY) - Livingston (MT)

Nu weten we dus ook waarom Yellowstone zo drukbezocht wordt. Bizar mooi en groot Nationaal Park!
De kaart geeft zoveel viewpoints, geisertjes, watervallen en pruttelputjes aan dat je eigenlijk niet eens waar weet waar je moet beginnen...
Om het gemakkelijk te houden besloten we het park vanaf de zuidkant in een soort van halve 8 te doorkruisen en halt te houden bij de meest spectaculaire putjes en fonteintjes.
Het werd echt een gave dag, waar we veel hebben gezien. Eigenlijk ging de doortocht zo soepeltjes, dat we bij de northgate (exit) waren voordat we er erg in hadden.
Voor Ilse zijn we door de Paradise Valley (Montana) ingereden. Hier is de horse-whisperer opgenomen.
Nu ken ik de film niet, maar de omgeving is indrukwekkend mooi kan ik nu zeggen...
tot Idaho! (de terugreis is begonnen, en 't is nog een eindje)

Hey hey, hier Ilse nog even ...
Hahahaa, hebben jullie al gegluurd bij de foto's??? Enne .... gezien wat wij gezien hebben vandaag? 'k Zag 2 beren broodjes smeren, hihihi, hahaha, het was er maar 1 en het was best ver weg, maar we zijn wel helemaal happy. Een black bear, en weer wat dichterbij dan vorig jaar in het Algonquin Parc in Canada:-)))
Zoals jullie op de foto's ook wel merken, het weer is hier echt fantastisch, overdag is het tussen de 20 en 25 graden, 's nachts koelt het af tot het vriespunt.
xxx

Jackson - Grant Village

ja... mr. Wyoming weer hier. klein detail in de vorige blogs over het hoofd gezien;

Als Yellowstone van het zuiden uit wordt binnengereden kan worden gekozen voor Grand Teton NP. Daar kwamen dus ook de laatste plaatjes van Ilse's blog (hiervoor) vandaan... OK, kan weer verder:

..Direct na Jackson zit daar de ingang (lees: betaalhok) voor het Teton park. Daarin een vriendelijke dame ;-)... bleek het laatste weekend van het seizoen: doorrijden zonder te betalen, direct naar af dus.... Een voorproefje voor het grote Yellowstone.
Dit laatste park reden we rond 15 uur binnen. Een spot gereserveerd voor ons witte ros en verder naar de eerste bezienswaardigheid: de grootste en bekendste geiser van het park (met ook ongetwijfeld

de grootste parkeerplaats) Old Faithful.
Deze keer geen domper door een zakje zeep van een ranger, maar echte natuurlijke timing. woeshhhhh.. en 4 minuten later was er alleen nog een hoopje stoom....